Vom Brüeltier

Vor Johre, i ma mi no guet bsinne, do isch es hie albe gar unghüürig gsi. We’s gfeischteret het, isch ’s Brüeltier uber d’Matten ewägg cho, bsungerbar bi strubem Wätter. Brüelet het es de albe gar grüseli, grad wie ne Geiss, wenn es se wott töde.

Einisch hei mer e chli gchiltet. Du isch es a ’s Pfäischter cho z’tätsche; a dr Rahme isch es bliebe hange. U, das het Chralle gha, bim Düner, lue, i lüge nid, wie mi Hang do! Aber wohl, mir hei ’s Liecht glösche u hei d’Charte us de Finger to!

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.