I'Wiiller hed ma friejer vil vum Gässlihas bbrichted. Dr Elseller hed o ditz old das vun im gheerd und hed täich gmäind, das siigi e-r-rächta Has und ds ander Trug.

An enem Aben ischd er ge passen. In dr Fiischtri ischd dr Has gäg i chun, und dr Elseller hed ne-w-wellen nän wie ne Vogel en Hennen. Aber dr Has nimmd e Sprung über e Schwäiffelhag, dr Elseller im naa; mid äim Gump ischd dr Has us en Häiffen umhi im Gässli. Etz faad dr Elseller an, ganz Ziileti flüöechen; alli Zäichen hed er gschworen; düöe stäid dr Has uf die Hindren, läid im e Talpen uf d'Agslen u säid: „Los, Elseller, äs wän dr wirser, düü giengischd häin."

Etz hed dr Elseller gwissd, was das fir nen Has ischd, allwäg egghäi-r-rächta. Är ischd häin und i ds Bett; etli menga Tag hed er ibel megen; aber naa und naa hed er umhi mege zwägg-graaggen.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.