Im Grund ischd es Mandelli gsiin; äs hed nummen es gringers Cheeli ghäben, aber Milch u Chääs gengem mee wan gnöög.

Döö wän en andra gsiin; däm ischd das artigs vorchun. Im Verschläikten ischd er ggangen und hed däm Mandelli wellen gen us d'Finger löögen.

Ds Mandelli ischd im Fiirhüüs gsiin. Am Turner ischd ds Häli gsiin und ds Chesselli dran. Döö ischd ds Mandelli us ene Dotzen ge sitzen; an enem Reemmen hed's afa zeen um mälhen, und derzöö hed's bbrimmelled: „Vun er eedre Chöö e-l-Leffel volla!"

Dr Lotzer hed gnöög gwissd. Schnöörstracks ischd er abgschoben, hed ds Chessi a ds Häli ghäichd und hed us enem Reemmen afam mälhen ung gsäid: „Vun er eedre Chöö e Chibel volla." E Leffel volla ischd im zwenig gsiin.

Das wän döö ganz vercheerd üüsachun; aber säge-w-wee, näin, säge-w-was döö ggange-w-wän, chennt i nimmä; das ischd mer eggangen.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.