Äs ischd im Hewwed gsiin. Us e Fleene sii d'Zwäärge chun und häin de-l-Liiten hälfen hewwen. Aber, das häi s'gsäid, wen dr Üürwätter chemi, brüühi den neemmen uf sa z'zellen.

Naa nes par Moigeltagen ischd hinderhi dr Feen virhaglägen. Äs hed afa schoonen, und geng isch'sch mee old minder feenig gsiin; d'Liit häi gmääd ung gwirbed u-s-siin dra gsiin und häin itaan und üüfgmachd, was s' häim megen; alls hed gwissd, wen dr Feen laad gaan, chunnd läids Wätter naha. Aber Zwäärgleni häi si neena virhaglaan und häi d'Liit ellengge-l-laa juflen und hewwen.

Döö hed ds Wätter gcheerd; dr Feen hed laan gaan; vun unnen üüfa isch'sch fiischter chun. D'Liit häin itaan ung gschochned; döö hed's afa-r-rägnen; äs ischd no vil düüsse bbliben, Schochen u Sprätt.

In allem Räge sii d'Zwäärga chun; aber neemmen hed sa welle-r-reemmen und ne d'Hend under d'Feess legen. Jetz, hed nen äina gsäid, wa 's rägni, cheme s' z'schlaarpen; aber wen neemme- w-wissi, wa-w-weerren, bliibe s' am Schatten.

Aber d'Zwäärga häi gsäid, äs selle nen neemme zirnen; wen dr Üürwätter, dr Feen, chemi, meesse s' zööhi, si häige 's ja gsäid.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.