Uf em Milistalden im Nessetal ischd es arms Mandli gsiin; Hans vu Wiisseflöö hed 's ghäissen. Im Gaden hed's nummen es äinzigs Cheeli ghäben.

Äs hed e späta Üüstage ggän. We's äis hed gääberred, hed's dr ander Tag enumhi uberreerrd. Döö ischd e Tag chun; an däm hed Hans vu Wiisseflöö nid en äinzigi Halen Heww mee in dr Dili ghäben.

Am Morgen hed er en Arvel Chris u-r-Rag gnun, fir ge z'hirten. Aber wan er d'Gadetiren hed üüftaan, ischd er gsiin wee gfrässna; ds Läger ischd läärs gsiin und ds Cheeli furt, und neemmen hed im chenne sägen, wa's ischd hichun.

Äs hed afan üüstagellen. A Sunnsiiten hed's gääberred. Ds Chrüüd ischd bi-l-lengem virhachun. An hilmen Orten ischd e scheenna Blöömme gsiin.

Äin Nacht ischd Hans erwached. Äs ischd im gsiin, im reeffi epper. Är hed gmäind, im häigi troimd und hed si enumhi welle dräjen. Döö gheerrd er umhi reeffen, und är ischd under ds Pfäischter. Döö ischd vor em Hüüs es Zwäärgli gsiin; das hed zöö-n-im üüfa greefd:

„Heere, Hans vu Wiisseflöö,

Gang uf d'Biitiflöö,

Räich dii Chöö
Und ds Chalb derzöö."

Geb's rächt taged hed, ischd Hans gägem Barg. Uf dr Biitiflöö hed er sis Cheeli funden, und dernäb ischd es Chalbli gsiin, und beedi Teerleni siin glatti gsiin wee Schären.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.