Äis ischd es Wiib gsiin, und dr Man ischd dem Vee naa, und den ischd äs ellenggen im Hüüs gsiin. Uw we's in dr Chuchi ischd fertig gsiin, hed es si zum Girbe gsetzd und hed gspunnen. Und Tag fer Tag ischd es Zwäärgli zöö-n-im chun, und äis und ds ander Mal hed's afa ganten um bränggen und hed partüü uf d'Schoos wellen.

Das ischd dem Wiib uf d Lengi gnietigs vorchun; ds Zilli ischd im wol lengs worden, und äs hed dem Man alls gchlagd. Där hed gsäid, däm welli är schon derfir töön. Är hed ds Gwand vum Wiib agläid und um ds Hoit en Umbindlüüder taan. Dernahed er si zum Girbe gsetzd und zur Chüüchlen und hed afa spinnen. Naa nem Raschtli ischd ds Zwäärgli chun und ischd ma aani z’fräägen uf d’Schoos gräbled. Aber mid Spinnen hed’s schlächt welle r-ricken; alli Bott ischd dr Fade zerschrissen, und den hed's Chräämmer ggän, äina fascht am andren.

DsZwäärgli hed däm Spinne zööglööglög und zööglööglög ung gsäid:

„Düü zinserlischd,

Düü sinzerlischd,

Düü gwinnschd im wenig an,

I gloiben bald,

Düü bischd dr Man."

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.