Äis ischd es Hungerjaar gsiin; faschd alls ischd vergraaten, und vil Liit häim meessen grossa Hunger han.

Döö wän en Hüüshaltig gsiin, es arms Frowwelli mid enem Tschuppli Chind. Zen där Hüüshaltig ischd es Zwäärgli chun und hed es Mutschli bbrachd. Aber äs hed nen adinged ung gsäid, si derffen mid dem Hegel nee uber ds Chriiz howwen, wa drüüf siigi. Wen es Räiftli bliibi, siigi ds Mutschli morneschti enumhi ganzes im Tischchaschten. Si häin dem Zwäärgli gfolged, und dr Hunger hed nen niimmä taan. All Morgen ischd ds Mutschli umhi ganzes im Tischchaschte gsiin.

Aber äis ischd Dorf chun old dr Schööji uf d'Steer; i cha's nimmä rächt sägen. Ds Frowwelli hed ds Chääsli uf e Tisch taan und dr Dorf old dr Schööji hed äim Bitz um en andren abghowwen, en eedra wee nes Psalmembööch, und hed si nid ergän, bis das Mutschli riibis und ftiibis ischd gfrässes gsiin; nid ds gringschd Räiftelli ischd uberbbliben, und am Morgen ischd dr Tischchaschte-l-läärra gsiin.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.