Zwischen dr Falcherren und Löögen ischd vor vil hundert Jaaren es Derfli gsiin.

Aber äis es Tags ischd es Zwäärgli chu z'loiffen und hed gchiiched: „Fleed, fleed und rüümid! Lääd alls im Stich. No es par Tag und de ghiid d'Flöö inha!"

D'Liit häin nid lang gwärwäised. In es par Tagen häi‘s den Hüüsraad, ds Treecht und d'Waar zigled. Vil siin uberhi i d' Falcherren, wa ds Schöölhüüs ischd.

Derna ischd dr Bruch inha. Ds Derfli hed er ganz undergmachd. Aber Liit siin derbee egghäiner umchun. Im Säilivorsess hed's fir veer Chee Wintrig Land furtgnun.

Z'Hoflöö, am andrem Bärg, ischd grad Wesch ghanged; dee siigi schwarzi worden vum Dräck und vum Stoib, wa's üüfgwirbled häigi.

Drii Tag derna hed ma undre Stäinen no e Giggel gheerre chräjen.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch