Äis sii zween am Spiichre gsiin; si häi d'Chääsa und Zigersteck gcheerd ung gsalzen.

Döe ischd en arma Biebel chun und hed Chääsriemme bbättled. Aber si häim ma niid ggän und numme ds Narrewäsen mid im triben. Äina hed ma en Hälsig um en Hals taan, as wen er nen hätti wellen erhäichen und hed den Hälsig undrem Bendli dir zogen.

Döe was gäid? En driibäinaga Has chunnd um e Spiichereggen; die zwee-l-lään dem Böeb siin und löiffen dem Has naa. Aber är chan nen geng eggaan; we s' gmäind häin, si häige nen, ischd er uf drii Bäinen dervun, und si siin am End zem Spiicher zrugg. Da ischd dr Böeb tota im Hälsig gsiin und hed si nimma gwäigged.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.