Zelli vom Hewzwergli
Das chas schon no gään, dass s wenig Hew gid, und dass dHärepfla nid graaten. Hingägen weiss mu den hitige Tags nimmeh vo tyre Zyte wie friejer, wa dÄnigroosa die gärstige Chueheni no sälber bachen hed. Das heds denn eppa dick ggään, dass ds Veh, wes friej in Uustagen nimmeh hein in der Schiir ghäben, mit Strou u Chriis ghirted hein. Sust hed mu den o gseid, da heige Zwärgleni ne ds Veh versorged. Richtig heds es o scho troffen, dass sie de Tallyten hein Hew bättled, we s eppa oben dyr ghewed hein. Da sygwyt hinter Itramen uehi newan o eis es Mandli am hewe gsyn. Wan er si eis umsehn heig, wie ds Wätter welli, steid es Zwärgli in er Zottelchappe vor mu zuehi u fräägd nen um nes Aawärd Hew. Der Puur hed das Zwärgli gmustred; ud duo där Hellwischer nid greeser ist gsy wan es achtjährigs Biebi, hed er sen glached u seid zue mu: «Was d in einer Fert furt bringst, magst han!» das wä dua newan dem Zwärgli breichds gsyn! Das syg i dSchiir uehi, un nid über lang heigs den hindrigsten Bitz zem Gibel usa ghäben. Wa ys s Mandli gsehn hed, dass das Zwärgli das Hew alls in eis Pulggi ladet, ist mu schier gschmuechd worden. Und är seid eimal zue mu: «Ja, sevel han i denn nid gmeind, dass dnähmist! Wenn das aso soll gan, su mag i denn mid dem Hewli schlächtli zsämen!» Aber das Zwärgli hed gmeind, är selli jetz das aso lan graaten. Wenn är denn alls verhirteds heig, su sell er si de la merken. Flugs druf heds Zwärgli syn Burdi gladni ghäben und ist darmid hinder Wald und Hubel vergold ggangen. Es ist e struuba, lenga Winter in ys s Telti choon. U scho lang vor Uustagen hed ysa Puur das Hew bis uf e Tilisoller ahi gsetzts ghäben. Är hed mu von Ersti a vellig nyd gwissd ztuen. Und wan er aber eis aso gschlagna im Stallsgibel gstotzt ist, chunnd näbem Schiirgwätt ds Zwärgli firha u seid: är sell ds Veh numman ihm avertruwen. Wenn är, der Puur, jetz all Tag chem ga mache wie sust: gan hirten, wie we ds Veh im Stall wä, wen är derglyhe tiej z mälhe, z miste, z treihen u ds Hew ahazstossen, un wen er byn allem däm nid fluehi, su sell sym Vehli nyd gschehn. Das hed mus chennen! u ds Zwärgli ist mit der Trybete Veh zer Pengellicken uf, und der Puur hed mu nagsehn, bis das er nimmeh gsehn u gheerd hed. Aber gagen Uustagen anhi, was sunnenhalb hed agfangen äberren, ist ysem Itramer das Hirten in läre Stall eis lengs gnueg gsyn. Är hed agfangen an däm Gschäft duurhaftig wärden. U wan er eimal aber eis vor nem Baarniloch zuehi ist am mälhe gsyn, hed er agfange fluehen, ei Zeisi in die ander inhi. D Stallstiir ist offeni gsyn. U flugs druuf heds nen tuuchd, är geheeri sy Chlopfa. Är ist i Stallsgibel gsprungen und hed däm Zyg glosd. Zerstist is s gsyn, as ob är die Chlopfa ganz uehi undrem Eiger geheerti. Aber es hed ne tuuchd, sie chemen geng biier und biier, un es chlys Rastli darna ist mu gsyn, die Chlopfa chem gäge Wald uberha. U wie s anha gsyn ist, hed er d Gloggi allu zsäme geheerd. Dem Glyt na hed das numma sys Veh chenne syn. Wan är die ganz Trybeta gsehd us em Wald usa gag sy Schiir uehi choon, hed mu afaan unheimli wärden. Är hed e jelhi Chueh ganz gued chennen us em Zug usa bchennen. Sie sy scheennu u feisstu gsyn, wien är no keinu nie gsehn u ghäben hed! Un näb ner jelhen ist es chlys hibsches Chälbschi ggangen. Uf der hindristen ist ds Zwärgli gsässen. Un wa s sy vor der Schiir gsyn, heds zem Puur gseid: Hättist nid gfluehed, su hätt i der ds Veh lenger bhäben, ud der leste Chueh wä nyd gschehn. Darmid ist ds Zwärgli niena meh gsyn. Aber an der Chueh, wa der Puur bym Fluehen grad hed gmolchni ghäben, syn numman no drii Striche gsyn.
Aus: C. Englert Faye, Von kleinen Leuten. 102 Zwergensagen, Feen und Fänggengeschichten aus der Schweiz, Bern 1937.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch