I de Schwendi henne, e Stond hönder Appezöll, ischt emol e Schloss ond im sebe Schloss en Edelmaa gse. De ischt allpott für syn Torin amahi gsesse. En Bueb ischt vil dra verby gange, i d'Berg uhi gi Schottä hole. Dee hed sibe Gschwösterni gka ond ischt gad e Bröckli wyt vom Schloss eweg dehäme gse; im Rachetobel säd me. De Vatter hed döt gmalen-ond bache.

Jetzt ischt emol de Bueb am Schloss verby gange, ond de Edelmaa hed zonem gsäd, was de Vatter ond d'Muetter tüeid. De Bueb hed em zor Antwort gee: «De Vatter bacht eh gesses Brot ond d'Muetter macht Böös of Böös.» De Edelmaa hed wölle wessä, was ächt das häässi, ond ischt do ine worde, dass de Alt das Mehl woner vebachi, nüd zalt hei ond dass die Alt Bletz in es verschrenzts Häas büezi. Wo do de Edelmaa gfroget hed, woromm as si das tüeid, süd de Bueb: «Ebe dromm, will't üs alls Geld nenscht!» De Edelmaa het em do dräut, er well em d'Hönd arääze. De Bueb god hää ond verzellt alls mitenand. Do ged em de Vatter e Rät ii, er soll gad en anderschmol d'Taase onderschöberschi trääge ond e Chatz dre tue. De Bueb machts ase ond god do de Weg em Schloss zue. De Edelmaa stellt en wider z'Red: «Ho, du Witznase, selle chascht mer säge wedesch: Hend d'Aegerschte meh wyss, oder schwarz Federä?» Dä Bueb säd: «Meh schwarz.» «Worom?» «Will halt d'Tüfel mit de Zwingherre meh z'schaffe hend als d'Engel!» Do loht de Edelmaa d'Hönd ab. De Bueb loht d'Chatz use. Die Hönd springid de Chatz noe ond de Bueb hed amig möge lache, aber er hed si de gnooteweg is Tobel abgemacht. De Edelmaa nüd fuul, ischt em mit em Spiess noch, hed en donne öbercho ond z'Tod gstoche.

Me cha si tenke, dä Vatter vom Bueb hed do vor Rooch völli gyret ond di ganz Puursam zemme grüeft. Es sönd dem Edelmaa do Füess gmacht worde, ond er hed nüd möge of de Fähneresetz uhi cho, so hed er scho gse s'Füür zom Schloss us fiacke!

Aus: C. Englert-Faye: Schweizer Märchen, Sagen und Fenggengeschichten, Basel 1984

H. R. Niederhäuser (Hrsg.)

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch