Es syn iinischt o zwoa Schweschtri gsyn. Die iint ischt as miserabligs, as böss, gittigs Wyb gsyn, aber darzua grusem a ryhi; d's Summer het sie a schwera Tschuppa Veh u de vum fürnämsten, wo du choast gsien, z'Bärg ghäben, gruuss Trächli darzua, u d's Winterzyt gwüss föf ol säx Ghirt in de Stäälen umha. Da ischt a Keena nienaby soa ryha gsyn. Die ander hingägen, vun de gringlochtigsten iis, wo's nadischt Numine no Mueteni git, het och e kes gotzigs Dingeli ghäben: kes Gvichtli, ke Spys, kes Gwendi, weder iis noch a kiis. So het sie's o grad schiergar nit vermögen sälbe z'liechten. Drum ischt sia den aalben zwüscht Tag u Liecht mit der Chochla d'Matten embryn z'disara gangen, für by-n-ihru Liecht z'spinen, dass sie emel o chienti es Tröpfli  erhusen. Die Ryhi hetti 's nadischt liechtlig mögen b'salen, 'ru appartig a Tägel z'gien; aber niiniggwüss! dua sie in iru Verbooscht nieme nüt hed mögen gönen, su het sie 'ra nidnummen a keena vor sia sundrig dartan, sie het bym Sapperlilott noch iru iigat Liecht gnoan u het s'es in as Häfeli ynhitan, dass sie ja nüt seliti darvoa gsien. Das het die Armi streng bchrenkt; aber gsiit hetti sia nüt, sie wie mu denn doch no z'stolzi gsyn. Aber am Morgen, wennd's gluuteret het u d'Sunna hinder den Bärgen embruuf choan ischt, da het sie al gschrien und gsiit:

«O du my lieba, liechta Tag,                                                                                                               Dä nimmer i d's Häfeli schliessen mag!»

U jetz, myner Chind, machet's - b'hüet mi Gott! - nid och a soa wie die Ryhi. D's Widerspiel! Gönet enand, was er hut; nu u-n-abchunt üch as arms Mendi ol Wybli, su gät mu gäre, was's mangleti u was er chiänt!

Aus: C. Englert- Faye, Alpensagen und Sennengeschichten aus der Schweiz, Zürich 1941. Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch