Der Postli vom Maderanertal isch einisch der d'Nacht z'Silänä by der Schitzä verby. Und darnah chunt dur ds Teeltschi appä-n-ä grysslichi, schwarzi Chatz, ihm grad vor d'Fiäss, und gaht vorem anä. Z'ersch het er sie wella uf d'Armä nä und ärä wella flatiärä. Und darnah het er aber doch tänkt: Nei, das machisch nitt, mä weiss niä! Der d`Nacht sind all schwarz Chatzä-n-alt Häxä. Diä Chatz isch em düä eisster i dä Fiässä gsy, und z'letscht isch er afigs ertäubet und het züen-em sälber gseit: Dä witt sie ä chliy stäikä, diä müess doch sicher nu gleitiger gah! Und het-ä Stei üffgläsä und will ärä der ariährä. Aber woll! Diä het si eiswägs kehrt gha! Der Tyxel hindärä! wiä diä ä Puggel gmacht het! und d'Augä! diä hend-ärä glissä wiä Liächtli. Und küttet und pfüset lied etz diä, wiä-n-es Lokamatyv! Düä het der Postli dersälb Stei einisch änandäränah uss dä Händä ta! A Tschüder isch dur-en üff chu, und d'Haar sind em z'Bärg gstandä, sy hend d' Kappä-n-uf-em Grind schiär glipft. Vo da äwägg isch em diä Chatz nimmä-n-uss dä Fiässä, er het chennä macha, was er het wella, und wo-n-er zur Ellbogächappälä-n-üfä chu isch, het er gschwitzt, ds Wasser isch uss em üsä grunnä wiä us-ämä Zeintli. «Jetz wit aber doch probiärä», tänkt er düä züenem sälber, «ob dü etz diä Häx nitt von der äwägg pringsch; jez sind ämal Hyser i der Neechi, wennd's fählt, sä channsch um Hilf riäffä.» Und er list ä Stei üff, und macht aber äs Chrytz drüff. Wiä-n-er aber das Chrytz gmacht het, isch diä cheibä Chatz niäna meh gsi. - «Hm, das het mä-n-eisster gseit: der d'Nacht syg keiner Chatz nit z'trüwä.»

Aus: C. Englert- Faye, Alpensagen und Sennengeschichten aus der Schweiz, Zürich 1941. Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch