Vor vilne Johre-n-isch uf em Ällmig e Bur gsi. Dä het e Verdingbueb gha. Uf em Hoger obe het der Bur e Weid gha, u der Bueb het all Obe der War 's Gläck uehe treit. So het er au einisch z'Obe spät der Wäg unger d'Füess gno; ire Hang het er der Fuetterchübel treit. Ungerwägs dräiht er si um u luegt hingere-n-über e Hoger us. Was gseht er eismols? Do steiht armsläng vor em zuehe-n-e Tisch. Vier Here-n-i altmodische Chleidere, wie me se äi Rung nid treit het, sitze-n-um e Tisch ume-n-u spile. Du reckt der Bueb prezis i Fuetterchübel yhe-n-u streut e Hampfele Salz u Mähl über die vier Here-n-un übere Tisch. Un im Schwick dräiht er si um, macht si dervo u luegt nid lang ume.

Drufabe het er d'War gefuehret wie gäng un isch der glych Wäg ume gäge hei. Do, wo vorane die vier Here gspielt hei, isch niemer meh gsi. Das het er scho vo wytems möge-n-erchenne. Aber wie-n-er nöher chunnt, geseht er uf em Bode-n-e Hufe Gäld. Gleitig isch er derhinger har u het der Fuetterchübel gfüllt, derno 's Seckli; fascht het er's nid möge träge. Deheime het er's im Gade-n-imene-n-alte Schaft verstosse. Jez hätt er's ungwärchet chönne u nümme müesse bös ha - denn er het schwär müesse schindte-n-u raggere bym sälbe Bur. Aber er het nüt derglyche to u niemere es Wörtli dervo gseit.

Sider isch mängs Johr düre. Der Bueb isch grösser worde-nun isch mit dem Bur sym Meitli gange. Der Alt het nüt dervo gmerkt. Aber wie seit me: Z'Lieb u z'Leid wird eim alls gseit. Mi het em Bur z'merke gä, er söll de der Mähre zum Aug luege, so lang es Zyt syg. Es chönn au e chlyne Baum es grosses Duller ha. Die zweu liesse sie nid däwäg lo gschire.

Em Bur het me das umen-n-einisch bruche z'säge. Uf der Stell het er's Meitli i d'Hüpple gno. Das het nid lang glaugnet. Jez isch 's Für ganz im Dach gsi.

Drufabe het er em Chnächt lo säge, er söll i die hinger Stube cho; er heig öppis mitem z'rede. U dütsch u dütlich het er em gseit, das tol er de nid; da bruch er nüt z'sinne. - Was er si de syner z'erchlage heig, het der Chnächt gefrogt. - Seit der Meister, was er eigetli au meini: en Buretochter, u de grad sys einzig Ching, un e arms Chnächtli! - Es düech ne, we's ume das syg, sötti de no alls i d'Gredi cho, het der Chnächt gseit u het sys Gäld us em Gade-n-abe greicht un uf der Tisch gheit. Jez het der Bur angeri Auge gmacht u süferli afo anger Saite-n-ufzieh. Am Änd het er d'Milch ganz abeglo u nüt meh dergäge gha. 's Gägespiel, meh weder ume froh isch er gsi, dass es däwäg gange-n-isch.

Wie's wyter gange syg? He, gly druf hei si Hochzyt gha. Mi cha nid säge, dass ne überus guet gange wär, aber au nid schlächt. Alli Johr isch es Ching cho. Eso wie's by üsereim au isch. U we's uber Eggs geiht, speichet me-n-am Charrli, bis's nümme chiehret, u we d'Ching nohe si, lauft mängs ringer, u was me chum cha reise, chunt nüschti no gäng i d'Gredi.

Aus: C. Englert- Faye, Alpensagen und Sennengeschichten aus der Schweiz, Zürich 1941. Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch