I de Schwendi hönne, e Stond hönder Appezöll, ischt emol e Schloss ond im sebe Schloss en Edelmaa gse. De ischt allpott för syn Torrm amahi gsesse. En Bueb ischt vil dra verby gange, i d’Berg ui gi Schottä hole. Dee hed sibe Gschwösterti gka ond ischt gad eBröckli wyt vom Schloss eweg dehäme gse, im Rachetobel säd me. De Vatter hed döt gmale-n-ond bache.

Jetzt ischt emol de Bueb am Schloss verby gange, ond de Edelmaa hed zonem gsäd, was de Vatter ond d’Muetter tüeid. De Bueb hed em zor Antwort gee: «De Vatter bacht eh gesses Brot ond d’Muetter macht Böös of Böös.» De Edelmaa hed wölle wessä, wa ächt da häässi, ond ischt do inne worde, dass de Alt das Mehl, woner vebachi, nüd zalt hei, ond dass die Alt Bletz in e veschrenzts Hääs büezi. Wo do de Edelmaa gfroget hed, woromm as si das tüeid, säd de Bueb: «Ebe dromm, will’t üs alls Geld nescht!» De Edelmaa het em do dräut, er well em d’Hönd arääze. De Bueb god hää ond verzellt alls mitenand. Do ged em de Vatter e Rötli, er söll gad en andersch Mol d’Taase onderschöberschi trääge ond e Chatz dre tue.

De Bueb macht’s äse ond god do ene Weg em Schloss zue. De Edelmaa stellt en wider z’Red: «Ho, du Witznase, selle chascht mer säge wedesch: Hend d’Ägerschte meh wyss oder schwarz Federä?» De Bueb säd: «Meh schwarz.» - «Woromm?» - «Wil halt d’Tüfel mit de Zwingherre meh z’schaffe hend as d’Engel!» Do loht de Edelmaa d’Hönd ab. De Bueb loht d’Chatz use. Die Hönd springid de Chatz noe ond de Bueb hed amig möge lache, aber er hed si de gnoote Weg is Tobel abegmacht. De Edelmaa nüd fuul, ischt em mit em Spiess noe, hed e donn öbercho ond z’Tod gstoche.

Me cha si tenke, de Vatter vom Bueb hed do vor Rooch völli gyret ond di ganz Puursami zemme grüeft. Es sönd dem Edelmaa do Füess gmacht worde, ond er hed nüd möge of de Fähneresetz ui cho, so hed er scho gse’s Füür zom Schloss usflacke!

Aus: C. Englert-Faye. Us der Gschichtetrucke. Ein Schweizer Volksbuch für Jung und Alt, Bern 1963. 

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch