Der Rotkopf
Es sind amol drei schöni Grofatöchter gsi, e ryha Heer us der Nochburschaft, aber e Rotkopf, ischt lang zua-na z’Hengert ganga. Mit der Zyt ruckt der Holderstock ussa mit der Sproch und haltet um die eltischt Tochter a. D’Tochter said nid nei, und der Grof ischt em’s au nid ab, kurz, es git a Schick, und der Rotkopf fahrt mit der junga Frau sym Schloss zua. A par Wucha druf will er a Reis maha und sait zer Frau: «I muass i Gschäfta-n-a Wyli furt sy, und do gib-i- der derwyl d’Schlüssel zum ganza Schloss und do noch an Ei i d’Hand, aber los: Verbrich mer byleib das Ei nit und gang mer nit in die nünt Kammera, sus könnt’s ruchWetter ge wenn i haimkumme.» D’Frau nümt de Schlüsselballa-n-und ’s Ei und sait: «Du kasch di uf mi ver- loh»; aber der Ma ischt nit zer Thür us gsi, se hät si schu der Wunderfitz überno, und si goht und macht di nünt Kammera uf und gügglet yhi, aber, Herr Jesis! ischt dia erschrocka: da Wenda nohe gsiet si luter Menschaköpf a langa Spiess ufgsteckt; si zitteret und schnatteret an alla Glider, und dua fallt-ara uf eimol ds Ei us der Hand und verschlacht uf em ruha Eschtrigboda. Wia dua der Rotkopf heimkunnt, het’s Wyb halt kei Ei meh, und do het’s dua fryli ruch Wetter ge: er goht und schlacht-ara de Kopf ab und hengt en an e Spiess in die nünt Kammera.
Es duret a kurzi Zyt, so goht er und kunnt zum Schwöher und sait: «Die erseht Frau ischt mer gstorba, und jetz hetti gera die anderältischt Tochter.» Ma-n-ischt em si wider nit ab, und der Rotkopf bringt das zweit Wyb in ds Hus. Bald druf tuet er, as wenn er wider uf d’Reis müesst, und git bym Bhüetgott der Frau Schlüssel und Ei in d’Hand und sait: «Gang mer nit in die nünt Kammera un verschlach mer do das Ei nit, bis i heimkumme.» Aber am zweita Wyb goht’s ufs Tüpfli wia dem erschta: es goht ga güggela, erschrickt aso hert, lot’s Ei falla und kunnt um de Kopf, wo der Ma ischt heimko. - Der Rotkopf kunnt dua ds drittmol zum Schwöher: «I bi halt schu wider Wittlig, jetz gend mer’s Jowort für die jüngscht Tochter» (es sei au a bitz a rotlechti gsi). Der Schwöher seit: «Han der zwo ge, se ka-der die dritt au nid absi.» Jetz will’s der Rotkopf bym dritta Wyb mit Schlüssel und Ei au probiera; aber die dritt macht’s a bitzli gschyder und büetzt ds Ei in a wulligs Blätzli. Zwar si ka’s au nit überheba und lueget, wo der Ma ischt furt gsi, in die nünt Kammera, gsiet der Reiha noh Menschaköpf, und was-ara ds Bluet macht grünna: zwei von den eigna Schwestern, und erdatteret, ass-ara’s Ei vertschlipft und z’Boda fallt, aber am Ei het’s dermol nüt tue, wyl’s im-a wullena Blätzli gsi ischt. Wia dua der Rotkopf heimkunnt und dem Ei nohefrogt, trennt si das wullig Blätzli uf, und’s Ei stoht do, ohni Rissli, ohni Sprüngli - «a bundes Fässli ohni Reifli» - wia ds Sprichwort sait und derfür ischt ara der Kopf stoh bliba: si denkt si aber selber be ira: «Wart, Ma, i will der’s schon amol ytrenka», und seit denn amol zunem, si wett a Wyli zem Ätti heim z’Hengert. Der Rotkopf lot si ohni Widerred goh, und ’s Wyb kunnt heim und verzellt am Ätti, was si für ne Ma hei, und was er mit irna Schwestera gmacht hei. Der Grof brennt uf dä Bricht im Zore-n-uf, ruckt us mit Ross und Knecht und schlacht em rota Tochterma Hus und Stall z’semma, und in selber macht er au a Kopf kürzer, wia’s billig und recht ischt gsi.
Aus: C. Englert-Faye. Us der Gschichtetrucke. Ein Schweizer Volksbuch für Jung und Alt, Bern 1963.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch