Dr Jäger uf Zrvretta

Land: Schweiz

Kanton: Graubünden

Region: Prättigau

Kategorie: Sage

Ammal arama Herbschtabad ischt an Jäger vam Chloschter in dan Chremerchöpfen uf Zrvretta (Silvretta) in d'Speti chon und het nümma hein chönnen. As ischt aso an Abad gsinn, wia masch im Herbscht hie und da erläbt. Dr Himmel ischt grawa gsinn wia Bli und aso schwer uf dan Bärgen glägen. As ischt aso an lewa (lauer) Luft gangen, und as het früejer as sus angfangen duchlen. Dr Jäger het gwüsst, dass ans Heinchon nümma z'deichen ischt und het schi dua as Plätzji gsuacht zum Übernachten. In dr Nehi vamma ischt an überhanganda Felsen gsinn, wa er guat abam Luft gsinn ischt. Da het er schi denn gleit, sa guat as gangen ischt. Uf ei Sita het er schins Gwehr und uf di andera schin Jägerstäcken gnunn. Müada ischt er grusam gsinn, und drumm het er dua fri gschwind angfangen innäpfen.

Uf eimmal het er aswas ghört, as ob Steina us dena Felsen apperchemand. Wia er schi an Bitz ufgaricht het, gsiat er, dass an Hufan Riter dört här chommend. Chon sindsch, as ob dr Böscha (Teufel) uf nan we. Under dan Rossen sind d'Fürflamma und d'Funka ussersprützt. So sindsch amma varbi, eina uf arama Fux, dr andara uf arama Choli. Alli Ross heint di glichen gfüren Augen ghann wia d'Riter. Ganz z'lescht ischt eina uf arama brandschwarzen Hobi (Wallach) chon. Dr Jäger het schi schon heimli gfreut, dia grusig Gschichti si jetz varbi. Aber dar Leschta ischt dua äban nid varbi. Er het schin Choli anghalten und het dan Jäger gfregat, was er da z'tuan hei und suachi. Dr Jäger ischt dua scho fascht z'Tod erschrocken. As het an argrüsst, as ob ma ischchalts Wasser da Rügg abrunni. Där, wa mimma garedt het, ischt schin Gvatter (Pate seines Kindes) gsinn, wa vor churzem bim Chloschter dussna gstorben und bim Chilchanturn vergraben worden ischt. Dam Jäger hets di Zennd (Zähne) zämmen gschlagen. Er het keis anders Wort fürcherbrungan as: «Jetz säg, warum bischt du da!» Dr andara het aso halbanwäg bösch und halbanwäg trurig dringluagat und gseit: «Ja as ischt schon nid alls gsin, wias sin hätti sollen. I han meh as einmal mit Flis vargässan ufzschriban, wemmar aswär aswas bazallt het, und's denn darna nochammal g'heuschat. Drfür chani da ietz büessan. — Aber los, da will di denn nümma gsehn, sus chuscht denn nümma hein.» Dan Jäger hets grad ergudarat (geschüttelt). Wia das där uf am Ross gsehn het, het er gseit: «Du hescht glaubi nüd zwarm. I han wärmer. Grif ammal, wia warm sitzan i!» Mit da Fingaran het dr Jäger nüd bagärt dür zgrifen. Er het nun aso mit dam Stäckan dür glengt an dan Sattel. Dua sind aber d'Fürflamma darvan us, dass' wit ummer ganz luter worden ischt. D'Flamma heint gspräziat und klepft über alli Lüti. Dr Choli het dua an Usatz gnunn und ischt fort wia dr Blitz. Gschlafan het dr Jäger nümma in dr sälben Nacht, aber uf dan Morgat gablangat grusam.

Wia er dua am Morgat ab Zrvretta apper ischt gägat Sardaschga, ischt er arma andern Jäger bagägnat. Där het in dua aso angluagt und gseit: «Was hescht au du, dasst ganz grawa worden bischt über Nacht?» Der Jäger ischt nemmli schneewissa worden gsin in der einzigen Nacht. Er het dem andern nun gseit: «Wenn du gsehn hättischt, was i gsehn hann, sa wärischt valicht au grawa.»

Dan Gamstieran het er für a Wil nüd meh nagfregat. Er si noch an paar Tag grusam stilla gsinn, und wän er in dan Chremerchöpfen gsehn hei, het er niemann gseit bis na Jahren.

Andari sägant, dr Jäger si absichtlich in d'Chremerchöpf gangen, wil er mit eim redan hei wellan, wa er süss nümma und niana meh überchon hätti zum mimma redan.

Bim Chloschter ischt nämlich an richa Man as gehlichan Todsch gschtorban. Bald na schinar Vargräbnischt heint di Zruggblibnan van däm van dr Familjan van arama armen Jäger an wackari Summa Gäld varlangat, wa er däm Jäger glüwan ghan het. Dr Jäger het ma scha aber lütschel (wenige) Tag, vor as dr Man gschtorban ischt, zrugg gän ghan. Dia Lüt van däm Jäger sind dua grusam in enggan Retan gsinn. Ampfangschin heintsch natürli keina ghan. Noch ammal bazalen heintsch nid wellan, und di andaran heintschi nid lan wischan wellan. Zum säban heint dia Strigla d'Rappa z'gärn ghan. Im Dorf ummer het alles van der Sach garedt. As Tagsch ischt an Man zu denan Jägerlütan chon und het gseit, er wüssi ganz bschtimmt, dass di meischten us am Gschlächt van däm Man in dan Chrämerchöpfen geischten müassant. Wenn ma mit denan über ättas z'redan hei, wa ma im Rächt si, sa chönni ma ganz guat mit nan redan. Dr nuwig Varstorbna si sicher au dort dinna. Dr Jäger het dua der Sach nagsinnat und het gadeicht, as we schi wol drwärt, an probier z'machen. Er het dua dan Wäg under d Füess gnun und ischt iin in d'Chremerchöpf. Dört isch gangen, wie witer obna arzällt worden ischt. Dr Riter uf däm schwarzen Ross ischt chon, und dr Man het ma schins Aligan fürgleit. Dua seit där: «Woll, woll, bazallt heit iar das. Min Lüt söllant nun in däm Chäschtli bim Ofen naluagan! As ischt dört noch as heimlis Fach in dr Hinderwand, und dort drin liggant dia Bücher, wa's ufgschriban ischt.»

Dua het dr Riter gseit: «Guat iss aber und wohl chunnt dr, dass du im Rächt bischt mit dim Aligan, süss chemischt du denn nümma us zum Chloschter.»

Warum diese Reiter gerade in jenen kalten, unfruchtbaren, weit von allen lebenden Wesen entfernten, schaurigen Felsenköpfen umherziehen mussten, hat seinen Grund in einem noch viel früheren Ereignis. Dorthin hatte einst ein Kapuziner alle bösen Geister gebannt, welche dazu verdammt waren, in den Häusern und Ställen des Tales zu spuken.

Weil es sich dabei hauptsächlich um Krämerseelen handelte, wurde der Ort Krämerköpfe genannt.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch