Ere Jumpfere erschint dr Meister

E Burefrau, het mer ’s Müetti verzellt, heig ere Jumpfere au brichtet vom angereesle. Sie müess mit em Hemlistock d’Stube wüsche u ’s Ghüder useträge u derzue gäng hingertsi goh.

I dr Angereesenacht het d’Jumpfere to, wie sie isch brichtet gsi. Aber du, was geiht! Uf ’s Mol isch dr Bur ihecho. D’Jumpfere het si ihrem Züg gschämt. Sie het d’Auge nümme dürfen ufschloh un isch ewägg gsprunge, so gleitig wie sie möge het.

Am Morgen het d’Jumpfere dr Büri gseit, sie dörf em Bur nümmen unger d’Auge cho; sie hätt ere doch de chönne säge, dass dr Bur ume Wäg sig. Jetz isch d’Büri erschrocke. Ganz verschmeiet het sie zur Jumpfere gseit: „Dr Ma isch gäng bi mer gsi. Aber i stirbe, gäb’s lang geiht. Du hesch einewäg die Ma gseh.“

Eso isch es au gsi. D’Büri isch gli druf gstorbe, u dr Bur het d’Jumpfereg hürotet.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.