Welen eh bim Gattertöri?

Dir sid sicher scho vom Chappell gegen Ärbulige glüffe? Do isch lingger Hang, we me hingere geiht, e Wald. Vor Zite isch dert e Weidgatter gis. Sälb Rund isch e Bur z’Obe spät hingere gritte. Im Wald het drümol e Chutz brüelet. „Huhuhuu!“ het ihm dr Bur gspottet, „welen eh bim Gattertöri?“ Drufabe het er s’Ross zwickt. Aber es wär nid nötig gis. Das het si getreckt. Äs isch derdürhingere gsatzet; dr Schweiss isch ihm fei abezübelet. I eim Satz isch es über ’s Töri ubere. „Huhuhuuu“, mach’s im glichen Augenblick näbezue, „hesch Zit gha. Wärisch de mine gsi!“ Em Bur isch es chalt ubere Rüggen uf; ganz chline isch er worde; äs het ne fei geschüttelt uf em Ross obe.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.