Dr Totewage

Dür ’s Toggiburg vüre chunnt mängisch z’mitts i dr Nacht e Totewage mit eme Bäumli druff. Es isch kes Ross dervor; aber hingerem Wage chömen e Chuppele Lüt. Mi ghört se, we sie düregöh; aber gseh tuet me se nume vo witems. Gärn änderet ’s Wätter, wen er düre geiht.

Mis Müetti het mängisch am Morge gseit: „Hinecht isch dr Totewage wieder düre.“

Dr schwarz Beck isch einisch z’Mitternacht dür d’Gumi uf. Du isch dr Totewage cho. Vor druff isch eine ghocket. Dä frogt: „Wie spät isch es?“ - „Nid z’spät u nid z’früeh“‚ het dr schwarz Beck druf gseit. U das isch guet gsi; es wär lätz usecho, wen er nid so gseit hätt.

Derno het er si a ’s Bördli drückt. Dr Wagen isch verbi gfahre. Derhinger si Lüt cho, e länge, länge Zug, alli schwarz agleit. Är het au ghört, wie sie derhär trappet si u mitenangere brichtet u brümelet hei.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.