E Widlichorb voll Wasser

Imene Burehus hei sie Wösch gha, u d’Jumpfere isch Sinns gsi, die ganzi Nacht düre z’chilte‚ wie’s sälb Rung isch dr Bruch gsi. Derno seit eren e Frau, äs sig de die Nacht nid sufer; äs sig d'Frau Faschte; so stang’s i dr Prattig. Sie well emel probiere, mach d’Jumpfere druf.

Aber i dr Nacht isch doch d’Frau Faschte cho u het gfrogt, ob sie nid afe müed sig. He wohl, säg d’Jumpfere, sie söll eren afe go Wasser reiche; de gang sie de i ’s Bett, u het ere e Widlichorb gä. Drufabe isch d’Frau Faschte furt, u d’Jumpfere het gmacht, dass sie isch ungerecho. Aber am Morge isch doch dr Widlichorb voll Wasser vor dr Tür gstange.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.