Uf em Hingerarni

Uf em Hingerarni lsch e Hirt gsl, Röthlisbärger het er ghelsse; är isch vo Trachsel cho un isch i de junge Johre e Verdingbueb gis. Är het müesse chuum tue un isch gäng am Hag anne gsi. Du het er ire Nacht e Traum gha. E Stimm het grüeft:

„Z’Basel uf dr Rhinbrügg
Vernimmsch du dis Glück.“

Derno isch er go Basel. Uf dr Rhinbrügg chunnt e Her u frogt ne, was er do machi. He, säg er, er heig e Traum gha u vernähm do sis Glück. Du säg äine. är heig au e Traum gha, unger dr Chuchi uf em Hingerarni sig e Hufe Gäld. „Aber i weiss nid, wo das Hingerarni isch“, u dermit sig er furt. Du säg dr Röthlisbärger: „Aber ig weiss, wo ’s Hingerarni isch“, u sig ume hei.

I der Chuchi het er afo loche. E Hufe Gäld isch vürecho; jetz het er si chönne chehre un isch e riche Ma worde.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.