Bi dr Altburg
Bi dr Altburg
Bi dr Altburg isch es no hütigstags unghüürig. Wo dr Rächemacherüelk dert gjohrholzet het, gseht er ungereinisch e Ma uf eme Stock hocke. Dä het wissi Hösli agha, gälb Strümpf un e rote Chüttel. Ufern Chopf het er e schwarzi Tschöttelichappe treit. Wo dr Üelk e Rung hingere luegt, lit plötzlig e schwarzi Chatz uf em Stock obe. Uf ersmols isch die ewägg cho; är het nid gwüsst wie.
Sepplis Heiri het am Chaserebärg es Acherli gha un lsch amene Sundi nomittag go luege‚ ob ’s Chorn bal rif sig. Du chunnt vo dr Altburg es flotts Herli vüren a Waldrand. Äs het wiss Strümpf, sametigi Hösli mit guldgälbe Chnöpfen a dr Siten un es Fäckechuttli treit. Du heig dr Heiri dänkt, jetz göih er dessitwäge glich am Waldrand no z’dürab, das wärd chum z’töde goh. Aber wo-n-er isch abecho, het er kes Herli meh gseh. Derfür isch e grossi brandschwarzi Chatz uber e Wäg bis i Fielehauers Lang abegumpet.
M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.