I dr gueten alte Zit

Z’Eriswil hei vor vielne Johre die junge Lüt abgmacht, am Sundi i Wald go z’tanze.

Dr Chuderjoggi isch es arms Manndli gsi u het dervo vernoh. Är het gwüsst, was dr Bruch isch u derbi Brönnts u Weggli nie tüe fähle. Drum het er siner Brattige gmacht; ’s het ne düecht, wen er’s wüsst azgattige, chönnt er am Änd stif Händel ha. Du het er d’Hut vomene Geissbock gnoh; d’Hörner si noh dranne gsi, u het Hudle u Heu ihegschoppet. Derno isch er mit dem Unghüür i Wald u hat’s bim Tanzplatz in e Tanne to.

Am Sund druf si Bueben und Meitli derharcho; notisnoh isch e ganzi Chuppele do gsi. A Brönnts u Weggli het’s nid gfählt. Alls isch häluf u zwäg gsi.

Jetz het’s Joggin düecht, d’Zit chönnt do si. Wo sie so tanzet u gholeiet hei, lot er süferli dr Geissbock am Seili dür d’Escht ab. Eis het ne gseh u geusset: „Dr Tüfel! dr Tüfel!“ Alls luegt uf, un im Hui isch alls dervogstobe, wie die wildi Jagd. Im Hangumdräihe isch e kes Bei meh do gsi.

Jetz isch Joggi vüre. Gschwing het er d’Strauhfläsche u dr Wegglichorb uf em Räf versorget u si drückt, so gleitig wie-n-er möge het.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.