Äis wän es Mäitli gsiin; zen däm ischd äin und all Aben ds Doggelli chun und hed's drickd um plaged, und ds Mäitli hed nid gwissd, wee däm werren und hed es Verding ghäben, das niid eso.

Döö hed im epper gsäid, äs selli äis en Hächlen uf d‘ Bruscht nän; ee wan nid bessri's, und das siigi doch es rings Mittel.

Das Mäitli hed's eso gmachd, und am Morgen isch'sch tots im Bett glägen; d' Zeend vun dr Hächlen siin in dr Bruscht igsteckt gsiin. Äs hätti drum d'Zeend sellen obsi cheerren und nid nidsi, wee-n-äs ses gmachd hed.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.