Die Alten häin äim verzelld, äs siigi es par Tag naa em z'Alpfaare gsiin, und si häige ds Vee uf em Blatti ghäben, uf em undreschte Staafel an Oltscherren. Düöe siigi mitts über Tag vum Bielen naha e fiiregi Chrugle chu z'troolen, und ds Vee, mälchs ung gaalts, äis wie ds ander, de Stil in dr Luft, brogsli zwäg, där fiirege Chruglen naa, gäge ds Stägi, vorüüs e Stärr! D'Älper gseen das, undren Hitten mege s‘ ne vorgchun; äina gid dem Stärr den Namen; si häin afan abschaalten und ercheerren, und naa und naa hed äis Hoitli naa em andren umhi afa-w-wäiden und frässen, as wen niid vergange-w-wän.                                                   

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.