Z‘Pulver riiben
En Hirter ischd wiit näb em Dorf üüsi bim Vee gsiin und hed gmischted; äin Gableten um dee ander hed er zum Tirgräis üüsi greerrd. Underäis sitzd ds Gäismäitli uf dr Tirsellen!
Dr Hirter tööd, as wen er egghäiner Oigen hätti und reerrd im en Gable volli Mischt grad i ds Schurzli. Döö erwached ds Gäismäitli. Mid enem Grind vor Täibi we ne gfiiregi Triichlen springd's im an; aber sa gläitig, wee's im atätschd ischd, laad's nen umhi gaan: „I riibten di z'Pulver, we d' nid wiisses Brood bee-n-dr hättischd!" Dermit isch'sch furt und hed tobed wee nes Wätter in enem Graben.
Dr Hirter hed täichd, är häigi doch nid es Breeselli wiisses Brood been im. Är hed i d'Täschi griffen und äini naa dr andren üüsgchoored und findt am End in arra Schlufitäschen es Bibbi vun enem Weggli.
Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.