Im Wiillerli hed äina ghirted und ischd dra gsiin, dem Mischt us em Gade z'töön. Tätsch, gumped es Mäitli vun dr Wittri abha vor d'Gadetir! Ds Gäismäitli! Um meer niid, deer niid, gäid's hindren Hirter, as we's ne wellti erdricken. Aber där biissd uw wirggd's, bis nen endtli laad gaan!

Wa's furt ischd, hed er gseen, wee's Feess hed; äina ischd gsiin, wee rra d'Liit häin; dr ander ischd en Gäisföös gsiin.

Aber ds Gäismäitli hätte nen doch megen, wen er nid an dr Gassen hätti es Ringli gchoifd ghäben; es par Broosmi dervun hed er no in dr Schlufitäsche ghäben.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.