Äis ischd e-w-weeschtä Chinig gsiin, ganz e-w-weeschtä. Wen arm Liit sii chun, hed er sa in e Chäller taan. Döö häi s‘ da bbreeled, Tag und Nacht, und wa Dorf ischd chun, hed er zöö-n-im gsäid: „Losid, losid, wee dMiis pfiiffen!"

Aber dr Leebgot hed nen döö plaaged. Döö ischd er uber ds Meer uber. Aber e-w-wiissi Müüs ischd im naagschwummen und hed ne gfrässen.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.