Es Abeds siin drii us dr Riiti vum Mäiringen häin; äs ischd fiischter gsiin, und im Waald änet dem Alpbach häin Hind weescht taan, bald naa been enen, bald wiiter anhi.

In allem Gaan hed äina vun enen es Chiidelli vum Bort abgschrissen und i ds Müül taan. Döö hed er verstanden, was d'Hind bbreleb häin. „Hina", hed äina gmööled, „cheme-r-Räiber i d'Riiti und wäin in enem Hüüs roiben und d'Liit erreerren l" „Blööd", eso hed en Hund ghäissen, hed äina bbreeled, „meer wäin dee Räiber ge verjagen." Derna sii d'Hind dir en Bärg üüf u-v-verschwunden.

In dr Riiti wä d'Räiber schon bim Hüüs gsiin. Aber döö sii d'Hind chun u-s-siin hinder d'Räiber har. Si häi sa uber alla Bärg uber bis zer Bättlerbalm triben und häin nid Rööww ggän, bis sa sa häin im Bammscheller ghäben.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.