Etli menga Sumer naa em andren ischd es Männdelli i ds Arni chun. De Tag anha isch'sch umhagfaaren, as we's eppes sööchti; am Aben isch'sch furt; d'Älper häin nid gwissd wela Wäg uw wee. Aber ubernachted isch'sch uf der Siiten abhi uf Willer. Eeb's taged hed, isch'sch üüf, und we d'Liit uf dr Siite gmäind häin, äs schlaafi no, ischd ds Bett läärs gsiin.

Äis hed im döö en Älper im Arni ds Gäld versteckd. Das hed ds Männdeli nid megen erliiden. Nid in dr Näschterren im Arni ischd dr Älper am Morgen drüüf erwached; z'Venedig ischd er uf arra Strass gsiin un nid bbräita.

Döö ischd ds Männdelli chun und hed im es Rosiise ggän ung gsäid, är selli das am Aben under ds Hoitechissi töön, är erwachi den enumhi im Arni.

Är hed das gmachd und ischd am Morgen in dr Näschterren im Arni erwached. Undrem Hoit ischd es guldigs Rosiise gsiin.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.