Äs ischd im Vernachte gsiin; ds Vee hed si afan ergän, und en Älper ischd uber ds Läiterli üf und i d'Näschterren. Bald hed er afa schlafen, d

Um Mittinacht ischd er gäj erwached. D'Schopftiren hed ggiired; dir e Schopf sii Tritta chun; d'Hittetiren ischd üüfggangen; in dr Hitten häi rra afa fiiren; äina hed Spääna gmachd; in der Fiirgrööben hed ds Fiir afa sprätzlen, und Schiiter häi gchlepfd.

Vun dr Buni üüs hed er zöögseen. In dr Hitte siin drii Manna gsiin und häim Milch agräised. Döö häi s' im abhigreffd und im Milch abboten; In arra Mutten ischd grienni gsiin, in dr andre-rv- wiissi und in dr dritte-r-roti. Aina hed gsäid: „Nim vun dr griennen; i han dr en Hüüfen Gäld." Dr ander hed gsäid: „Nim vun dr roten; i giben der hundert rot Chee." Dr dritt hed gsäid: „Nim vun dr wiissen; den uberchüüschd mis Bärghooren und heschd es luschtigs Läben.“ Dr Älper hed nid lang gwärwäissed: är hed vun dr wiissem Milch gnun und hed nid brüüchd gruwwna z’siin; äs wän nid gööd üüsa chun, wen er gfarwweti Milch trüühen hätti.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.