Poltergeist auf'm Hanig
Auf dem Hanig, der Grächer Alpu, soll es selbst, wenn d's Senntum-Veeh da g'si-n-ist, dum Sennu und Hirt oft der Bozo gmacht hä. Eine, der da Hirt g'si ischt, hät mer ämal erzählt: I weiss nit, ob all's wahr ist, was mu da van-nu Bozu gihzält hät; aber am-mal das tuot mer niemu usredu, da hei wer's, ich und der Sennu guot g'hert. Z'allererst häts in-ner Nacht immer appas umpha grumplot; bald hät's an-ne G'schirru, bald am Senntum-Chessi, wie mit-am chleinu Hammerli umhag'klopfot. Z'letzt is under d's Veeh g'ratu, so dass'sch heint ang'fangu brüllu und lärmu, as we All's unter und über an andere füehri. Da hät d' Senni vor Zoru an Agsch ergriffu und ist vor du Stall glüffu, und g'schworu und g'fluochot, dass mars recht gigruset hät. - D's Betu, hät's g'rüeft, hilft hie glaub ich nit; ist-der aber z'helfu, und we's mih all's chostoti; is-der aber nit z'helfu, so träg dich der lebendige Tüfol uf d'unterst Hellblata, damit wir hie Ruo und Fried vor dir hei! Da si's vor ihm verbi g'fahru, wie an g'fürige Liechtstock. Aber des Abendsch hei-wer duo am-mal doch Fried g'häbet.
Quelle: M. Tscheinen, P. J. Ruppen, Walliser Sagen, gesammelt und herausgegeben von Sagenfreunden, Sitten 1872.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch