Obe-n-am Dorf Hüttwyle ischt emol e grossi Burg gstande, und die hat ghaasse Bettbur. Und die Here, wo uf der Burg gsi sind, sind schülech rych gsi und händ vil Land un Volk under ne gha. Dernebet aber sind si wüest und grusam gsi und händ d’Lüt trückt und ploget, wo si händ chönne. Bsunders de letscht vo dene Here-n-ischt en Zwingher gsi, wo m’n a-gluegt hat. Em aane hät er sy Güetli eweg gno und hät en so vo Hus und Haame gjagt; im en-andere hät er glaadwerchet, bis er vor em selber furtzoge-n-ischt und sy Land em Here gla hät. De Bure-n-ischt er durs Feld und d’Äcker dure gritte-n-und gfahre, wenn’s em guet tunkt hät i sym Übermuet. Hät me-n-öppis derwider gsaat zue-n-em, so hät er am no usglachet und gsaat, do hei er ’s Recht derzue, denn er sei der Her. Und wo-n-er emol an See abe cho ischt, do saat er zue dene Lüte, wo um en ume gsi sind - und zücht en schwere goldene Ring abem Finger: «Dä Ring würf i iez da in See yne, und so guet, dass i de Ring nüme-n- überchom, so guet cha niemert nüt vo mer neh und mer die Gwalt raube, wo-n-i iez ha.» Und würklech hät er de Ring yne gworfe und ist do haa gritte.

E Johr ischt umegange, und de Her ischt alewyl wüester worde mit de Lüte. Do emol hät em en Fischer en grosse Fisch z’chaufe ge, wo-n-er im See une gfange gha hät, und wa waa—! Wo me de Fisch uftue hät und em zom Esse hät wele zuerichte, do findt me de glychlig Ring in em inne, wo de Her vorem Johr in See ynegworfe gha hät. Chum hät da de Her inne worde, so ischt er vor Schrecke stucheblaach worde, hät si i sy Chammer yne-n-ybschlosse und ischt de ganz Tag nüme füre cho. I der Nacht sind anderi Here, wo-n-er’s scho lang nüme guet hät chöne mit ene, vors Schloss cho und händ's ygnoh und verbrennt und de Her selber gmördt. Grossi Freud ischt do by alne Lüte gsi, dass me de Zwingher abcho ischt, und me hät em die Strof möge gune.

Aus: C. Englert-Faye. Us der Gschichtetrucke. Ein Schweizer Volksbuch für Jung und Alt, Bern 1963. 

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch