Vom Chüeiher

Uf ere Weid isch e Chüeiher gsi. Dä isch uf eme Bäsestiel dür d’Luft us z’Märit‚ uf Luzärn, uf Burdlef oder gäge Bärn, wie-n-er’s gwünscht het.

D’Chnächte het’s Wunger gno, wie-n-er das achehri. Sie si-n-ihm go d’Sach erläse u hei es Buech gfunge. Eine het drinn afo läse. Derno si Chräihe cho, e ganze Schwarm, e grossi vora. Sie hei nümme gwüsst, wie dr Sach wehre. Aber ungerwile isch dr Chüeiher zruggcho. Är het ’s Buech gno u zruggläse, u die Chräihe hei ume zrugg müesse.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.