Mit itone Geischter isch nid z’gspasse
Mit itone Geischter isch nid z’gspasse
Mi Unggle het en alti Chrüpfe wäggschrisse un e neui lo häremache. Imene Pfoschte het er e Zapfe gseh. Im Augeblick het er vermuetet, do chönnt öppis derhinger si u het dr Pfoschten ufgspalte. Du isch es chlis Gütterli vüre cho, uf em Bode isch e Tropfe Bluet gsi. Du het er es Loch gmacht, e kem Mönsch het er gseit wo, u ’s Gütterli dri to u verlochet.
Einisch hei sie drum amen Ort es söttigs Gütterli ufto. E Frau het zuegluegt. Die isch drufabe zhingerfür worde.
Us em Gütterli isch e böse Geischt usecho un i d'Frau ihe; das isch d‘Urhab gsi, dass die Frau derewäg zwägcho isch.
Krankheiten werden verpflöckt wie die schwarze Spinne; in manchem Bauernhaus zeigt das „Bistel“ Spuren des Verpflöckens. Ähnlich werden böse Geister in Bohrlöcher gebannt oder getan; dann schliesst der Bannende das Loch mit einem Zapfen.
Schon eine der vorausgehenden Sagen erzählt, wie ein Geist die Gestalt eines Vogels annimmt. Viele Tote gehen in Tiergestalt um; es ist schwer oder gerade unmöglich, sie zu erlösen.
M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.