Neutaler, härddick

Dr Stöckliheiri het au so Gschichten erläbt, vowägen är het sälber meh chönne weder anger Lüt. Tel glaube settig Sache nid; aber är het mer’s sälber erzellt, un i frogen ech: Chönne de d’Lüt däwäg lüge? I glaube’s nid. Äs wird wohl öppis dranne si.

Einisch het er mer erzellt, är sig z’Obesitz gange. Bi wäm chan-i nümme säge; aber äs sig uf der Allmäng gsi. Ihrere öppen es Dotze sigen ume Tisch ume gsi; är sälber sig uf em Ofetritt ghocket. Jetz heige sie ’s Christoffelgebätt afo ufsäge, dr erscht es Mol, dr zweut zwei Mol un so witer, gäng eine es Mol meh weder dr anger. Du sige Agetsche a d’Pfäischter cho picke. Wo öppe dr sächst gläse heig, sige Neutaler härddick uf em Stubebode umegröuelet; aber mi heig kene chönne näh. Du läsi dr acht oder nünt; i cha’s nümme gnau säge wele, du heig’s dussen afo wüescht mache. Am Änd chunnt dr Grüen ihe; är chönnt scho zeige wie me die Sach mach, heig er gseit. Du sig alls fertig gsi. Kene heig meh welle läse.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.