Dr Spieler

E Büri het e Bueb gha; dä isch ei u dr anger Obe furt go ge spiele, um Tuben oder um Gäld‚ was weiss i. D’Muetter het das nid welle tole un ihm vorgstellt‚ so chönn er fählbar wärde un ungfellig für Zit un Ewigkeit.

Aber wie’s geiht! Dr Bueb het si dr Muetter weneli gachtet. Einisch isch er z’rnitts i dr Nacht uf em Heiwäg gsi. Du steiht eismols es grüens Manndli näb ihm; dr Bueb het grad gwüsst, wär das isch, un isch gäge hei, was er möge het. Aber das Manndli isch gleitig gsi u näben ihm ihe uber höchi Zün gsatzet. Ändtlige isch er heicho; mit de Schuehnase het er a d’Hustüre gstopfet: „Müetti, Müetti, tue mer uf!“ Das het ihm ufto u gleitig het er si ihedrückt. J etz het es afo tose; i dr Hoschtert het’s Bäum usgschrisse u grossi Escht abdräiht. Das grüene Manndli isch niene meh gsi.

Vo denn ewägg het dä Bueb e ke Charte meh agrüehrt u dr Muetter z’lieb to, was er ere het chönnen a den Augen abläse.

Der Sturmwind, der bei dem Rückzug des grünen Männchens so heult und tost‚ erinnert an das Auftreten des wilden Jägers oder des Dürst.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.