Vo Springete

Nid wit vo do, wo-n-i bi deheime gsi, isch im Wald e Platz; däm seit me dr Springplatz; vowäge do hei vor vielne Johre Meitli u Buebe Springete gha.

Üse Grossvater het is wilige vo dene Springete brichtet; im Verschleikte hei sie se-n-alben agstellt u zur Uzit, dass niemer öppis merki. D’Feischteri heig ne nüt to; sie heigen albe Latärnli a de Tanneschten ufghänkt. Aber tanzet hei sie de nid, wie me’s hüt gseht; mi het nid vergäbe vo Springete gredt.

Dr Grossvater het üs au mängisch erzellt, wie-n-es sim Grossvater bimene Springet gange sig. E Chuppele jung Lüt sig do gsi u heigen e Springet gha. Do sig es Meitli gsi, gar es tolls, ’s schönschte vo allne; Züpfe heig’s gha bis fascht uf e Boden abe. U däm heig dr Grossvater i dr Uberegi es Blüemli zungerisch i Züpfe bunge; sie hei drum, wie’s äi Zit isch dr Bruch gsi, zusserisch i dr Züpfe farbegi Bänger igflochte. Vo denn ewägg het er dr Blüemeler gheisse, u dä Ubername isch is bliebe; aber dessitwäge het si no niemer hingersinnet. ’s Meitli heig aber dr Grossvater einewäg gärn gseh, u dä ihns, was weiss i, eh weder nid no lieber, u ’s J ohr sig nid ume gsi, wo sie zsäme sige z’Chile gange.

M. Sooder, Sagen aus Rohrbach, Huttwil 1929

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.