Wo der Mesmerjoggi emol z’nacht Brätzbel zue isch, het er uf der Eich in de Lettelöchere nahe der Stross e blau Liechtli gseh flackere und umenander fahre. Er het si gförchtet und doch welle wüsse, was das syg. Er goht derzue; mit im Stäcke het er drum umme gfuchtlet und dernoh druf gschlage, aber das Liechtli isch nit verlösche. In ere grosse Angscht und ganz verstört isch er heicho und het noh verzellt, was er gseh het. In zwe oder drei Tage isch der Mesmerjoggi gstorbe, ohni ass er meh zue-n-ihm sälber cho wer. D’Lüt hei gseit, der Schrecke syg ihm ins Bluet übergange.

Quelle: G. Müller/P. Suter, Sagen aus Baselland, Liestal 1939.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung, www.maerchenstiftung.ch