An enem Aben, äs wän im Winter gsiin, hed Dratt abhi bim Hüüsestäin uf Figs glotzed. Döö ischd es Gchafel und es Glafer derdirüüfa chun; gseen hed er niid. E Fugs ischd chun ung gäj ab; är hed dä-l-Lärmen o gheerd. Dratt hed nid uf i gschossen. I churzem isch'sch alls stills worden. Derna ischd er ge löögen, ob er es Gspor gseeji. Aber im Schnee hed er niid ds gringscht Dingelli gseen. Äs ischd ds Freesevolch gsiin, wa verbii ischd.

Mengsmal häin dee Alten o wellen han, si häige rra gheere singen old holäien und häi vum Fridhofgschräi gsäid old vum Freesevolch, wa singi.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.