Äs ischd mengs Jaar siithar. Da wän äis zween Älper vum Gowwli häin. Underwägs ischd nen es Gitzi naagliffen. Si häi's ercheerd u-w-wellen emzruggjagen. Den isch'sch bliibe staan und hed gmeggelled, uwwe s' sii ggangen, isch'sch nen umhi chun naaz'zottlen. Döö ischd äina ertoibed und hed e Stäi gnun und hed nen gäge ds Gitzi greerrd. Tätsch, är hed's, ooni z'wellen, gad ang Grind bbräichd; ds Gitzi ischd desüüsghiid und hed äis, zwäi egghäis Bäim mee verreerrd.

De-w-Winter drüüf ischd där gstorben, wa hed ds Gitzi z'Tod greerrd ghäben.

Ds Naajaar ischd dr ander nachts ds Ürbech hinderhi gäg em Gowwli. Döö ebchunnd im äina; uf em Rigg hed er es Gitzi träägen. Verwäis, wär das äimmel o siigi? Är hed glöögd ung glöögd. Äs ischd där gsiin, wa ds Gitzi hed erreerrd ghäben. Dr ander ischd bliibe staan und hed gfräägd, was das jetz selli siin, är, mit däm Gitzi am Rigg.

Das meessi är träägen, bis är, wa fräägi, stärbi. Dem meessi är ma ds Gitzi abnän, old är gäji um bsali das Gitzi; de siigi är erleesta.

Dr ander hed das Gitzi angäänds bsald.

Vun da an hed dän mid dem Gitzi neemmem mee gseen.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.