Im Hof, unnenhar dr Chilhen, hed äina laan es Hüüs bbuwwen. Vun enem Her z’Bären hed er Gäld ghäben und hed döö äis z’Bäre-w-wellen gen de Ziis machen. Är ischd ds Land ab ung gem Bäre chun und i ds Hüüs vum Ziisher ggangen.

Dr alt Her wän äimmel dehäimme gsiin; är hed ma Qwiittig underschriben, und aber Gäld hed er egghäis wellen.

In dr Stadt hed där üs em Hof de jung Her gseen und hed ma wellen danken; är häigi wellen de Ziis gän, aber siin Att häigi egghäis Gäld wellen.

Ja, sägi dr jung Her, siin Att siigi ja gstorben und hed Qwiittig welle gseen.

D'Underschrift ischd rächt gsiin.

Das siigi eso gööd, sägi dr jung Her, da änderre ma niid. Där us em Hof wän häin und häigi ds Hüüs besser laam buwwen, wan das er's häigi im Si ghäben.                    

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.