E gfiiraga Man
Äs hed toll gwintred und ischd uschnitzigs Wätter gsiin. Baschin hed d'Glidersucht plaged, um Babi hed miessen gen Hirten. Aber äs ischd nid a ds Ort chun; im Waald ob em Wäg ischd e gfiiraga Ma gsiin. Äs hed nimma wiiter derffen und afa schlottre- w-wie aschpis Loib. Dr Ma chranka im Bett und etz no das. Wa Babi zem erschten Hüüs ischd chun, hed äini grad mid arra Schurzete Strewwi ze Färlene-w-wellen; si hed Babi gsee chun ung gfräägd, ja, ob äs scho ghirted häigi. Nä-näin, im Wald siigi e gfiiraga Man, es derffi bim Doi Doi nid dert verbii. Däm Wiib ischd das nid gloibbli vorchun, und äs hed gsäid, äs gäji no gschwind i Färligaden und de-w-welli's mid im chun. Etz sii si beeda zwäg; aber äs ischd eso gsiin, wie Babi gsäid hed, ob em Wäg ischd äina gstanden; aber underwiilen hed's schon em Bitz taged ghäben, und Schritt fer Schritt sinn beeda züöehi, und düöe häi s' gseen, das en alta Stock hed zindted; Schiinholz isch'sch gsiin und anders niid; Babi ischd ge ds Veeli Hirten, und die ander ischd häin.
Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.