En artegi Naarlen
Uf em Milistalden ischd e gwachsna Bööb gsiin; zen däm ischd äin und dee ander Nacht ds Doggelli chun und hed ne trischaagged bis zer Taghäitri.
An enem Aben hed er's umhi gwaared. Döö reckd er angfäärt uber d' Dechi und uberchunnd en Naarlen i d'Finger; äs ischd en angfäärtegi Naarle gsiin, wee-m-ma sa brüüchd zem Beessen. Är bhed sa i Fingren, gäid mid arra über ds Fiir, chrimmd sa und faard ra mid dem Spitz i ds Fidla.
Döö gäid's nid lang, chunnd es Mäitli z'chiihen, är selli doch dee Naarlen umhi greden; d'Möötter häigi d'Nasen im Fidla, uw wen er d'Naarlen nid gredi, chenni d'Möötter d'Nasen nimmä drüüs nän.
Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.
Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.