Die Junge siin de Stenden naa, uw wan im Landhüüs d'Giiger häin afan üüfspilen, sii s z'Tanz ggangen. En Underbächler ischd o an dr Gasse gsiin. Är hed gheerren giigen und holäien; äs hed nen an allen Haaren i ds Landhüüs zogen; aber ds Mäitli, wa mid im ischd ggangen, ischd nid da gsiin. Das ischd vu-w-Wiiller chun und hed uf em Gspan, nid wiit vum Wiighüüs, ds leschd Ämd gholfen itöen.

Aber dr Underbächler hed mee chenne-w-wan ander Liit. Är hed nid welle zöegseen, wie die andre luschtig siin; sis Mäitli hed o miesse chun. Im Wärchteggwand isch'sch diren Briinigsbärg abba chun; flätschdräcknasses isch'sch i ds Landhüüs chun.

Aber dem Mäitli hed das nid gfallen. As säge-m-ma diitli und i ds Gsjicht üüsa, das sell er firderhin underwäge laan, old äs stelli si o i-w-Wasen und tieije ma de Rigel fir.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.