In dr Hoflöe ischd e Zwäärgliheli, und dinna sii stäinig Tischa, Bänk und Stiel.

Vil und dick sii s' uber en Grind und dir e-w-Wald abhachun bis i d'Gieter um ds Dorf um.

Äis sii rra i ds Obermos chun und häin da gholfen hewwen. Uber Tag si s' geng uf enem Boi gräbled und häi si uf en Eschte gsädled wie d'Vegel und häi ghirmed. Aber döe hed nen äina en grossa Ascht igsaaged, und wa s' emmumhi siin uf em Boi gräbled und si häi-w-welle sädlen, hedd dr Ascht grached , und alli zsämen siin embrinha ghiid. Döe häi s’afam möellen und häi gsäid:

„Hiit hiehar,

und nie mee!“

Derna sii s’furt. Niemmen hed gwissd, wohin. Aber siithar chemen egghäiner Zwäärgleni mee chun hälfen heewen, und d’Liit miessen ellenggen gnöeg töen.        

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.