An Engschtlen häi Sammelbööben us alte Tööchfätzen e Pantler gmachd und häin den ganze Sumer anha mid däm es Wäse ghäben und häi si mid im verteerled und vertwelld und allem andre wenig unn niid derna gfräägd.

Aber bim Abfaaren häi s' doch de Pantler vergässen. Underwägs isch'sch äim z‘Si chun, und där hed gsäid, är welli emzrugg und no äis mid dem Pantler ge schwingen.

Är ischd ggangen, und dee andren häi täichd, är chemi de-w-wol naha, si faaren nid rass und är mege sa bseen; aber är hed nid wellen emzrugg chun.

Döö ischd äina emzrugg; är hed dem Bööb funden; z'Hudlen und z'Fätze zerschrissna ischd er in dr Hitte glägen. Dr Pantler sälber hed dem Bööb zerschrissen, wan er nen bim Emzruggchun hed i d'Finger uberchun.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.