Äis wän uf e Fleenen em Ma gsiin, wiit um bräit egghäin eso starcha; är hätti gääre gschwungen; aber egghäina hed mid im wellen.

Üüsgäänds Winters ischd där äis hinderhi gäge ds Rosellowwi; äs hed frisch uberreerds ghäben und ischd es Schiimmelli Schnee glägen. Döö hed er im Schnee vor im zööha es Gspoor gseen; ganz frisch Tritta sii's gsiin, aber welerl Mid beede Schöönen hed er chennen in e Tritt staan, und si häin nen nid mege decken; är gäid däm Gspoor naa uw wän bald zen ener Hitte chun; döö gseed er uf dr Tirsellen äina sitzen; mid dem Grind ischd er oben am Tirgräis achun; mid dem Düümmen hed er vun dr Sellen gross Spriissi abbroosmed. Dr Man ab e Fleenen hed si nid verwäigged; dr ander hed üüf, gäid zun äim Tor inhi und zem andren üüsi. Där ab e Fleenen bliibd staan, und wan er den andren niimma hed gseen, ischd er emzrugg und häin; mid däm z'schwingen hed's nen nid verzennd.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.