Äis hed äina üüssenhar wellen ubernachten und ischd zun arra Schiir und in Gaden, fir nes Gliger z'sööchen. An arra Wand ischd en Hüüfe Strewwi gsiin; mee hed er nid bbrüüchd. Bald hed er gschlaafen.

Um Mittinacht ischd er erwached. D'Tiren ischd ggangen. Wee nes Miisli ischd er bbliben. Döö ischd äina inhachun; vor im zööha hed er e schwärra Chibel träägen. Dän hed er abgstelld, ischd enumhi üüssi und derna mid ener Straalhowwen und ener Schüüfle chun; är hed d'Brigi üüftaan und es Loch ggraben. Drüüf hed er de Chibel i ds Loch taan Härd und Stäina drüüf und d'Brigiladen umhi dar. D'Straalhowwen und d'Schüüflen hed er derdirüüstriben ung gsäid, das Gäld chenni neemmen nän, old den äina, är chemi uf enem schwarzem Bock zur Tiren inha.

Döö wän döö dar gstorben, wa da hed Gäld verloched ghäben. Bim Täille sii d'Chind schabab gsiin; äs ischd nummen es grings Sachelli virhachun.

Dr Ubernächtler hed das vernun und hed gsäid, si bbrüüchen nid ds Hoit laa z'hangen; si selle fir ne schwarze Bock sorgen. Wa s' äina häi ghäben, ischd er uf im zur Tiren inhi, hed d'Brigi üüftaan und de Chibel dem Gäld virhataan; gscheen ischd im niid, und eso sii d'Chind doch no zen ira Sach chun.

Melchior Sooder: Zelleni us em Haslital. Märchen, Sagen und Schwänke der Hasler aus mündlicher Überlieferung. Basel 1943.

Eingelesen von der Mutabor Märchenstiftung auf www.maerchenstiftung.ch.